Gitme zamanı geldi, şu yaşam diye adlandırdığımız imgeler tiyatrosunu terk etme zamanı geldi. Ruhumun gözlüğüyle gördüğüm şeyleri bir bilseniz...
Onurlar ve onursuzluklar, coşkular ve yılgınlıklar yaşadım.
Erişilmez dağlar ve nehirler geçtim ,huzur dolu sürüleri seyrettim başıma güneş ve yağmur geçti.
Sokakta oynayan kedi oldum, güneş ve ay oldum çünkü yaşam yeterli değildi.
Artık yeter sevgili Antonio Mora , benim yaşamım bin yaşam demekti, yorgunum şimdi, mumum eridi artık, rica ederim gözlüğümü verin bana.