Huzursuzluk
@Disquiet
İçimde huzurdan eser yok, hayır, ama - ne yazık! - huzuru tatmak için istek de yok.
142 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Bilmiyor!
İçimdeki ölümü görmüyor.
Ama onun başka bir bilinçliliği var.
Gecenin öbür ucundan geliyor bana.
Reklam
Beni, öyleyse, körleştiren neydi?
Açık görüşlülüğüm.
Beni ne yanılttı? Sağlam ruhum. Şimdi, her defasında mezarım açıldığında beni tekrar yaşama
döndürtecek kadar güçlü bir düşünce uyandırmasını sağlayan ne? Ölümümün kendine özgü alaylı gülüşü.
Fakat, şundan emin olabilirsiniz ki, ne yapıtın, ne sağduyunun, ne arzunun, ne de savaşın olmadığı yere gideceğim; girdiğim yere, kimse girmez.
Son savaşın anlamı budur.
Sonu gelmeyen bir üzüntü hiç kimse
de acıma doğurmaz.
Dünkü dünyanın gölgesi ona sığınanlar için hâlâ hoştur ama yok olup gidecektir.
Ve geleceğin dünyası, geçmişin anısına bir çığ halinde düşmeye başlamıştır bile.
Kişi “nedenler”e girdiği zaman, tökezlemeye başlar, çünkü bir tane yeterli olabilecekken çok fazla nedeni vardır.
Reklam