Huzursuzluk
@Disquiet
İçimde huzurdan eser yok, hayır, ama - ne yazık! - huzuru tatmak için istek de yok.
142 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Uyuyabiliyorsam, tek nedeni başımı omuzuna yaslıyor
olmam.
Ben böyle seviyorum işte:
Zarafetini gaddarlığını, inceliğini kabalığını, olduğun şairi, olmadığın erkeği seviyorum.
Bir zamanlar çocuk olduğun
ve bir gün ceset olacağın için seviyorum.
Hem gövdeni, hem aklını seviyorum.
Yalnızca boynunun düzgün çizgilerini değil, koltuk
altının terini de seviyorum.
Kanımı tutuşturan gücünü de,
çocuk gibi elinden tutma isteği uyandıran güçsüzlüğünü de seviyorum.
Tann böyle sevemiyorsa, ben seviyorum!
Birlikte daha kutsal olacağız; inanıyorum.
Tann böyle sevemiyorsa, ben de sevgimi Tanrı yaparım.
Sevmek günahsa eğer, günahkarım ben; tövbe de etmem. Daha da kötüsü: Günahkarlığı iyi becerdiğim için şükürler ediyorum.
Acı çekmek aşkın bir parçasıysa eğer, acı çektiğim için mutluyum ben.
Duygularımıza neden aramak, Tanrı'nın varlığını sorgulamaktan farksız degil mi?