Yazarın bir çok konuşmasını dinledikten sonra merak edip kitabını okudum. Biraz köşe yazısı havasında olmuş ve konular da çok havada kalmış. Reçete ismini tam olarak yansıtıyor. Bütün olumsuzlukları, kötü durumları söyledikten sonra biz okurlara mutluluk adı altında bir reçete yazılmış. Gündemden kopmak istedikçe tekrar bizi gündemin içine hapsediyor. Toplum olarak aynı şeyleri konuşmayı, tekrar tekrar yaşatmayı seviyoruz. Verilen ilaçlar hep aynı ve bize etki etmiyor. Kitabın sonunda şunu söyleyebilirim bizim mutluluk reçetesinin tarihi geçmiş.