Damla
@Dmlkk
"İnsanlar kötüydü, kitaplara sığındım."
95 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Güçsüz hiçbir şey olmaz! Ve güç, ancak güçle elde edilir...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"İdam mahkûmunun biri ölümünden bir saat önce , yüksek bir dağın tepesinde, ancak iki ayağının sığabileceği kadar daracık bir yerde yaşaması gerekse , çevresindeyse uçurumlar, okyanuslar, sonsuz karanlıklar , fırtınalar ve sonsuz bir yalnızlık olsa, yine de o bir avuç yerde ömrü boyunca , binlerce yıl , sonsuza dek yaşamanın , o anda ölmeye yeğleneceğini söylermiş. Yeter ki yaşasın! Yalnızca yaşasın! Aman Tanrım bu nasıl gerçek böyle ! Bu nasıl gerçek! İnsan ne alçak yaratıkmış!" Raskolnikov bir dakika kadar durup düşündü, sonra "Bunun için insana alçak diyen de alçaktır!" diye ekledi.
Bana bugüne değin "insanları sev" dedilerse ve bende sevdiysem, bundan ne sonuç çıkıyordu? Ne sonucu çıkacak, ben kaftanımı ikiye bölüp yarısını komşuma veriyor ve böylece ikimiz birden , hani şu bilinen atasözümüzde olduğu gibi, "Birkaç tavşanın ardından koşan hiçbirini yakalayamaz" diyen atasözümüzdeki gibi, yarı çıplak kalıyorduk. Bilim ne diyor: Dünyada herkesten çok kendini sev , çünkü dünyada her şey kişisel çıkara dayalıdır. Eğer bir tek kendini seversen , işini gerektiğince yaparsın , kaftanın da bölünmeden, bütünüyle senin üzerinde kalır . Bu arada ekonomi, bu bilimsel gerçeğe şunu ekliyor : Toplumda ne kadar çok insanın işleri yolunda olursa, diğer bir deyişle , kaftanlar ne kadar bütün kalırsa , toplumun temelleri de o kadar sağlam ve genel gidiş o kadar yolunda olur. Böylece ne oluyor:Yalnızca kendim için kazanmakla , herkes için de kazanmış oluyorum, komşumun ikiye bölünmüş bir kaftan değil , bunun daha fazlasını , üstelik de birilerinin cömertliğiyle değil , tüm toplumun genel ilerleyişiyle elde etmesine olanak sağlamış oluyorum. Basit bir düşünce, ama ne yazık ki , içinde bulunduğumuz heyecan ve düşseverlik yüzünden uzun süre akla gelmedi. Oysa , sanırım fazla zekâya gerek gösteren bir konu değil...
Eğer bir insan herhangi bir işe yararı dokunabileceğini hissediyorsa , susmamalıdır..
Son dakikaya dek insanı hep tavus tüyleriyle süslerler, kötülüğü akıllarına bile getirmezler; madalyonun öbür yüzünü önceden sezinleseler bile , söylemeleri gereken gerçek sözleri önceden hiçbir şekilde ağızlarından kaçırmak istemezler; bunu düşünmek bile onları incitir; tavus tüyleriyle süsledikleri kişi gelip de kendilerini burunlarından yakalayana dek , elleriyle yüzlerini örtüp gerçeği görmek istemezler.