Aşk dediğimiz şey gönlün boşluğuna bir hoşluk arayışıymış ; yarım kalan yanını tamamlama arzusuymuş. Fakat nedense bu kalp hep yanlış kişiye denk gelirmiş. Seven sevilmez, değer verdiğin seni değersizleştirirmiş. Hem tamamdın hem natamam.
İnsanlar başına gelmeyene kadar acıların kederlerin sadece başkasının başına geldiğini sanır. Bizler emanetlere sahibiymiş muamelesi yaptığımız anda imtihanımımız başlıyor.
İnsanın uykusuzluğu her zaman sıhhatle ilgili değildir; derin acı yahut kaygılarla da izah edilemez. İnsan, ümitsizlik girdabına kapıldığında uyuyamaz. Bir amacı, bir beklentisi, bir sevinci yahut keyfi olmayan insan uyuyamaz.