Depremlerle yazıldı bana sonsuz matem;
Daha on bir yaşımda ayrıldım evimden,
Mutluluğu bulamayacaksam hiç madem,
Ben alışığım acılara ta ezelden...
Çalışıp çabaladım elime geçen "Hiç"
Ensesi kalın kodamanlar yaptı alem;
Hadi kara baht kanımı doya doya iç,
Ben alışığım acılara ta ezelden...
Bir Annem vardı, Tanrı O'nu benden aldı,
Yalnızlığım koyulaştı ömrüm doldu elem;
Ele yaşam bana can çekişmek kaldı,
Ben alışığım acılara ta ezelden...
Doktor MBC