Hayranlık bırakacak derecede yoğun bir kitap. Okumak fazlasıyla yordu. Bunun nedeni dilinin ağır olmasından değil, psikolojik durumların uzun uzadıya aktarılmasından olduğunu düşünüyorum. Konu çok basit, cinayet ve sonrasında katil kişiyi, çevresini izliyoruz. Şöyle bir durum var ki verilen mesajlar oldukça fazla. Benim aldığım temel mesaj, 'vicdan'la ilgili. Bir diğer mesaj da kitabın isminde mevcut. İçerik hakkında daha fazla kendi çikarımlarımdan bahsetmek istemiyorum. Genel olarak olay örgüsü açık vermeden işlenmiş. Yani olaylar arasında boşluklar yok. Yazarın karakter kurguları ve onların betimleme şekilleri net bir fotoğraf oluşturuyor zihnimizde. Her karakterde bir delilik olduğunu düşünüyorum. Bu yazarın bilinçsizce yaptığı bir espiri olabilir, bilemiyorum. Yazarın kitapta en beğendiğim tavrı, gelecekte olacak bir olayı anlatırken birden anlatmayı kesip 'Neyse onu sonra anlatırız.' minvalinde konuşmasıydı. Oldukça sempatik buldum bunu. Kitabın sonucundan pek memnun değilim aslında. Memnun olmamak değil de, gidişata göre biraz yüzeysel kaldı gibi. Bu düşünceme rağmen kitabı oldukça iyi bulduğumu söylemeliyim.
...
Karakterlerden de bahsetmek isterim:
Raskolnikov: Modernist ve aydın kişilere has bir bencilliği olan ve malesef bazı duyguları asla tadamamış, layık olduğunu düşündüğü mertebeye ulaşmak adına her türlü suçu(topluma göre suç sayılanı) işleyebilecek vizyoner, hedonist bir genç. Bu yapısının zamanla oluştuğunu, sahip olduğu yaşam şartlarının (dolap gibi bir odada yaşaması, parasızlık, açlık, yalnızlık, psikolojik buhran, kimi zaman sevgisizlik, çevre...) onu böyle sistemsel düşüncelere ittiğini görüyoruz. Agresif ve vicdanen yetersiz bir kişiliğe sahip olmasına rağmen tutarsız davranışları mevcut. İki insan öldüren birinin, dilenciye yardım etmesi
Suç ve CezaFyodor Dostoyevski · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025194,1bin okunma