- Atın şunları oradan!
— Kıyamet geldi, siz hâlâ neyin peşindesiniz?
- Edeplenin artık! Her şey bitti, bari siz bitmeyin!
- Kancıklar bela getirdi mahalleye, vurun, savurun!
Bu sözler yüreğimi sıktı. Bu mahallede "iyi" olanlar sessizdi. O sessizlik, kötüleri cesaretlendiriyordu. Onlar da kendilerini iyi sanıyordu.
Hiçbir şey yapmayanların, aslında çok şey yaptığını anlamıyorduk. Zaten mesele hep bu değil miydi? İyiler fazla uysaldı.