Duman

Duman
Hislerinden arınmış..
öğretmen
Tekirdağ
26 Ocak 1998
243 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Yaşamımı duygusal kalıplara sokmaktan vazgeçtim. Çünkü bu duygularımın, mutluluk veya mutsuzluk dünyasında yeri yok. Yalnızca, yaşama duvarlar örmekten başka ne işe yarar.. Bizleri geceler boyu ağlatan hangi duygumuzun sözcükler dünyasında yeri var? Bu dünyanın kalıplarının benim dünyamda bir yeri yok.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben yaşamayı öğrenirken, hepimiz bir yalanı yaşıyormuşuz - sanırım istediğini elde ettin Her zaman başka biridir... başka biri bendim- gerçek bir gülümseme mi istiyorsun? Yoksa pratiğini yaptığımı, kaybeden gibi hissetmemek için mi? Benim için yapmana ihtiyacım yok/ Anlamana ihtiyacım yok Benden saklamana gerek yok/ sadece başka bir adam gibi hissetmek istiyorum Sana tüm hikayeyi göstermeyeceğim/ Sana sonucu göstermeyeceğim Başka yere bakma... İŞTE AÇIKLANAMAZ OLAN Kendi zamanımın ilerisinde değilim- ilk nefesi yeni aldın- Eğer yarın yaşayacak olursam Baskıyı azaltacağım... seni kendimden kesip atarak Altı çizili sözümü buldum- ön sözlerin üstünde ölü olan- Biliyorum eve asla gidemeyeceğim O yüzden gemilerini ve geçmiş pişmanlıklarını ateşe ver ve özgür ol Benim için yapmana ihtiyacım yok/ Anlamana ihtiyacım yok Benden saklamana gerek yok/ sadece başka bir adam gibi hissetmek istiyorum Başka yere bakma... İŞTE AÇIKLANAMAZ OLAN SEN NE YAPTIN? Ben yaşamayı öğrenirken, bana nasıl ölüceğini öğrettin- Sanırım istediğimi elde ettim.
Acıyla hükmeden yalnız insanlar mı? Varoluşum, bir arzunun gereksizce ortaya çıkıp, dünya denen karanlığa hapsolmamı gerektirecek hazzı kendinde nasıl görüyor. Hiçliğe dönmek doğanın bir armağanı ise, yaşam mevsimlerin döngüsünde ihtiyarlamış bir umudu neden beslemek zorunda. Haksız bir varoluş haklı bir hiçliğe tercih edilebilir mi? Döngüsel bir bir umudu insanların zayıf düşüncelerine indirgemek hangi düşüncenin zaafı.