Yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını,
Yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı,
Başın döndü mü öbür yana döndür başını,
Başkasının güçsüzlüğüyle iyileşir mutsuz keder,
Gözlerine yeni bir zehir bul ki,
Yok etsin ötekinin zehrini.
Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
Özgür kıl gözlerini; başka güzelliklere bak!
Güzelliği o zaman daha çok çıkar ortaya
Güzellerin yüzünü Örten mutlu maskeler
Karı olduğu için gizlediği kişiler
Bakana güzelmiş gibi gelirler.
Sonradan kör olan âşık unutamaz
Daha sonra gördüğü değerli hazineyi.
Tatlı yapraklarını havaya açmadan
Güzelliklerini güneşe sunmadan
Kıskanç bir kurduğun kemirdiği bir tomurcuk gibi.
Nereden geldiğini bilseydik kederini
Seve seve bulurduk Devasını derdinin.