Sárszeg'de herkes herkesle karşılaşırdı; istese de istemese de günde birkaç kez, zira şehir öyle inşa edilmişti ki nereye gitmek isterse istesin herkesin mutlaka meydandan geçmesi gerekirdi. İnsanlar pek az selamlaşır, sadece gözleriyle işaretleşirdi. Böyle karşılaşmalar pek heyecan yaratmaz, geniş bir ailenin fertlerinin birbirleriyle evde karşılaşmasına benzerdi.
Adalet miydi bu? Bu kösnülün, İncil'de adı geçen bu şehvetperestin, bu menfur şahsiyetin başına kükürt yağmuru yağması gerekirken çiçekler dökülüyordü?
Mahallede kalpleri kazanmak için babamın ne yapması gerektiğini uzun uzun düşündüm. Aklıma iyi bir şey gelmedi. Sevilmek için daha az çaba harcamalı, köpekten çok kedi olmaya çalışmalıydı.