Babam ona vurmuşum gibi baktı bana; ona karşı cüret göstereceğim birçok kabalığın ilkiydi bu. Her biri ruhuma yük oluyor, çünkü babam ben ondan özür dileyemeden öldü.
Çünkü aşk bir ağaç gibidir: Kendiliğinden yetişir, kökleriyle tüm benliğimizin derinliklerini sarar ve yıkıntı halindeki bir yürekte yeşermeye devam eder.