Duygu Yavuz
@Duygu0809
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hepimiz yaşlanıyoruz. Dizleriniz eskisi gibi değil mi Bir zamanlar kolayca aklınıza gelen isimler, anılar karmaşası içinde sonsuza dek kayboldular.
Bir kız, annesi yanında değilken hatalar yapmaya mahkumdur. Ben berbat durumdayım ve birisinin bana hatalarımın düzeltilebilir olduğunu, bu karanlığın sonunda bir ışığın olduğunu söylemesine ihtiyacım var. Annemin bana düşmenin ayağa kalkmayı öğrenmenin bir parçası olduğunu söylemesine ihtiyacım var ki ben de bunu bebeğime söyleyebileyim.
Çünkü tüm yanlışları, yanlış adımları, yanlış kararları tetikleyen kaza onun annesinin rahmine düşmesiydi.
Yan odadaki 4 yaşındaki çocuk. İşte buradaydı, artık tanımadığı insanlarla hatırlamadığı bir yerdeydi. İşte bu, korkunun geldi yerdi...