Yalnızlığın kitabını değil de tek başına var olabilmenin kitabını yazarız belki. Kendi tünellerini kazmak zorunda kalmayı yazarız. Sevilmenin ne kadar iyi hissettirdiğinden bahsederiz. Sevmenin, o artık olmadığında da onu sevmeye devam etmek olduğundan bahsederiz.
Seni gerçekten sevdim.
Sana "Tamam bitsin "dediğim zamanlarda da sesini, o dangalak gülüşünü özleyeceğimi biliyordum. Artık belli ki hiç deneyimleyemeyeceğim hiçbirini ama bu, buraları terk ederken hüzünlendiğim şeylerden biri olur eminim.