E.C.BULAT
@ECBULAT
Burası gökyüzünün düştüğü yer.
Benden çok farklı olduğuna inandığım birine yakından bakmak ve onda ruhumun köşeleriyle uyumlu parçalar görmek ilgi çekiciydi.
Reklam
"Sana hata yapmış olsa bile birini sevmen de sorun yok. Hislerinin ne anlama gelebileceğinden korktuğun için hislerin yokmuş gibi davranamazsın. Bazen, dünyadaki en zor şey kalbini kıran birini sevmektir."
Endişe ,adeta vahşi bir canavardı. Dünyanın neygın olduğunu ve benim de öyle olmam gereken sessiz anlarda bana saldırıyordu. İşte dingin olmam gereken o anlarda zihnim içeride çılgınca dönmeye başladı. Yatakta kalıp hayatımın her açısına enine boyuna düşündüm. Kalbim ve zihnim savaştaydı.
"Ailem bana yakından bakmayı öğretti, anlıyorsun ya? İnsanları uzaktan yargılamak kolay. Kendi dünyanın dışından olan birine bakmak ve o insanların kim olduğu ile ilgili genel yorumlar yapmak, yargılamada bulunmak kolay. Çünkü diğerlerinin kusurlarını gördüğünde, nedense kendi kusurlarının onlarınkinden daha iyi olduğunu savunabiliyorsun. Fakat yakından baktığında, yanındaki kişiye gerçekten baktığında, hemen hemen aynı şeyleri göreceksin. Umut. Sevgi. Korku. Öfke. Bir kere yakından baktığında hepimizin birçok yönden benzer olduğumuzu göreceksin hepimizin kanı kırmızı akıyor ve canavarların kalpleri bile kırılabiliyor sadece hep yakından bakmayı hatırlamalısın."
Bir insan ,bir kasabanın ortasında ,kendisini tanıyan insanlarla etrafı sarılıyken nasıl böyle inanılmayacak kadar yalnız hissedebilirdi?
Reklam