E.C.BULAT
@ECBULAT
Burası gökyüzünün düştüğü yer.
Şimdi koca bir boşluğum,boşluklar içinde. Sessizliği kıskanıyorum. Ölüleri belki de.
Reklam
Zaman kazanmaktan başka yapabileceğimiz bir şey yok. Sular üstünde gökler altında sürükleniyoruz. Hem cennetle hem de cehennemle ruberuyuz.
Şimdi kış uykusundan uyanmış gibiyim. Zamanın azı dişleri ,umutlarımı öğütüyor. Ölümü hadiden fazla düşünmek olgunlaştırıyormuş insanı bunu öğrendim. Artık ölümü seziyor ,onun neye benzediğini idrak edebiliyorum.
Zamanı eşeliyorum yine. Yaşayamayacaklarımı özlüyorum. Hissettiğim şeyi teşhis edemeyecek kadar yorgunum. Beden iyi değil ,ruhi yorgunluk... Güneş ,bulutlar ,dalgalar ,rüzgarlar ,yağmurlar, şimşekler ,yelkenler, halatlar ,palangalar, çarmıklar, direkler ,tahtalar ,demirler ,ölçekler ,iğneler ,haritalar, rakamlar ,denklemler ,yıldızlar ,kitaplar ,risaleler, aynı yüzler, aynı kokular ,aynı raflar, aynı dualar, aynı yemekler... Şimdi hepsi ,uyanıklığının hastalıklı parçaları... Artık tatlı hisler uyandırmak şöyle dursun bıkkınlık ve bulantıdan başka hiçbir mana ihtiva etmeyen maviliğin kucağında katre katre eriyorum.
Peki ya kabuğu soyulmuş ,çekirdeği çürümüş kalbim? İçimdekileri güdemiyorum.
Umut etmeye ve masaların içinde kaybolmaya ihtiyacımız var .Hayat karşısında başka türlü direnemeyiz.
Reklam