Dilindeki yankı hem tatlı hem acı hem ekşi hem de tuzluydu.O her şeydi .Gece ile gündüz.Yaz ile kış .Ezel ile ebed..Vücudunu dik tutan iskelet ,başını döndüren cezbeydi.
İçinden kağıda yansıyan efsunun surete bakınca, kaburgaları altında tıslayan yılanı öldüremeyeceğini ve adını aşk denen bu sürüngenin an ve an semirip tüm benliğini saracağını kederle kabullendi.