Bir insanın hakkında yanlış düşüncelere kapılmış olabilirim. Ama bir insanı bugüne kadar yanlışlıkla gözümden hiç düşürmedim. Şayet gözümden düştüysen , mutlaka vardır bir sebebi. Bil istedim!!!
Bir kez yapılan hata, ikinci kez yapıldığında anlıyorsun ki bu hata degil, bir karakter aslında. Onun karakteri bozuk çıktı. Adam olmak ne demek bilenlerden değildi.
Ama hani yok, nerede! Sol elinize sağ elinizden başka uzanan yok. Yine en büyük destekçimiz kendimiziz. Beynimize iyiyim, güçlüyüm ben, kendime de yeterim, diyip teselli cümlesi kurmak tek çareydi belki de.
Elim, kolum, ayağım, tutunacak tek dalım oydu. Gittiğinde ben sadece sevgilimi değil, herşeyimi kaybettim. Elsiz, kolsuz, kimsesiz kaldım. İşte bu yüzden siz siz olun; kimseyi hayatınızın başköşesine oturtmayın, çok istiyorsa sizi yanınızda yürümeyi bilsin.