Jutith Lewis Herman yakından inceleme şansı bulduğu bir davaya örnek veriyor. genç bir kadın çocukken onu taciz ettiği gerekçesiyle babasına dava açmış. Juri suçlamanın haklı olup olmadığı konusuna karar verememiş buna rağmen kızı tarafından suçlanan baba kızına şerefini lekelediği gerekçesiyle dava açmış ve kazanmış. fakat suçlu bulunan babasını suçlayan kadın olmamış juri genç kadın yerine istismar edici fikrini cesaretlendirdiği ve hatıralar yeniden kazanmasına yardım ettiği için terapistini suçlu bulmuş. genç kadın mahkemede hatırladığı şeylerden kendisinin sorumlu olduğunu söylemiş. “babam onu suçlayan kişinin ben olduğumu anlamıyor” diye isyan etmiş fakat juri bu ifadeyi kaale almamış işte yine kurban görmez hale getirilmişti diyor Jutith Lewis Herman
Zorba öğrenciler, mağdurlarını en mağdurlar arasından seçer. En mağdur ise evde en çok dövülen değil, evde en çok sindirilen çocuktur ki siz bunu çocuğunuza hiç bağırmadığınızı, hatta her zaman şefkat ve anlayışla yaklaştığınızı düşünürken bile başarmış olabilirsiniz.
Dünya, vasat insanlar için düzenlenmiş vasatın yukarısındaki kimseleri de kendi ortalama çizgisine çekmeye zorlayan biçimleri yerleşik hala getirmiş bir yer.