Dünya büyüktü, sonu gelmiyordu. Kısa bir süre de olsa,koyunlarının kendisine yol göstermesine izin verse, sonunda bir yığın ilginç şey keşfederdi." Sorun şu ki, her gün yeni bir yere gittiklerinin farkına varmıyorlar. Otlakların değiştiğini ,mevsimlerin birbirine benzemediğini anlamıyorlar. Çünkü yiyecek ve sudan başka bir kaygıları yok."
"Günün birinde bir canavara dönüşsem ve tek tek hepsini öldürsem, sürünün hepsini boğazladıktan sonra ancak işin farkina varırlardı," diye düşündü delikanlı."Çünkü bana inanıyorlar ve artık kendi içgüdülerine güvenmiyorlar. Bu böyle, çünkü onları otlağa ben götürüyorum."
Günün ilk ışıkları tanyerinden yükselmeye başlarken ,çoban koyunlarını gündoğusu yönünde sürmeye başladı." Hiçbir zaman bir karar verme gereksinimi duymuyorlar," diye düşündü."Belki de bu yüzden hep benim yanımda kalıyorlar. "Su ve yiyecekten başka bir şeye gereksinim duymuyordu koyunlar.