Şems-ı Tebrizi Kimya Hatun'a Rabia-i Adaviyye'nin hayatından bir hikaye anlatıyor:
Bir gün namazda iken evine hırsız giren Rabia, namazını bitirinceye kadar hırsızın bir şey bulamayıp eli boş döndüğünü anlayınca seslendi: " Ey muhtaç adam, bari ibrikteki sudan abdest alıp iki rekat namaz kıl da emeğin büsbütün boşa gitmesin..."
Hırsız şaşırmış, korkuyla karışık bir ruh haline katılmıştı. Hemen abdest alıp orada namaza durdu. Rabia bundan sonra ellerini kaldırıp dua etti:
" Ya Rab, bu muhtaç, benim evimde alacak bir şey bulamadı, onu Sen'in kapına gönderdim. Sen elbette benim gibi değilsin. Onu boş çervirmezsin."
Namazı bitiren hırsızın, tövbe etmeye başladığını duyunca, bu defa söyle yalvardı: " Ya Rab, bu adam kapında bir kaç dakika bekledi, hemen kabul ettin; ama bu aciz, bütün ömür boyu kapındaydı, hâlâ böyle kabul edilmedim!"
Kalbine doğan bir ses şöyleydi:
"Üzülme onu senin hürmetine kabul ettik."