Kadın, bugün erkeğin mayasını ve kendinin ne olduğunu anladı. Büyük hakların savaşlarla alındığını görüyoruz. Zamanın kadınları haklarını elde etmek için erkeklere karşı topla, tüfekle savaş açamazlarsa da büyük davalarını medeniyetin insaf mahkemesi önüne çıkarabilirler, çıkardılar da… İnsaf sözünden acıma isteği anlaşılmasın. İnsafı, zavallılar isterler. Bizim istediğimiz haktır. Hakta ise zavallılık bulunamaz. Bugün kadın, hukukunu bütün insanlığa bağıracak söz gücünü kazanmıştır.
Bugüne kadar kanunlara hakim olan erkekler kadın hukukunu kendi ellerinde tutmakta direnmekten vazgeçmediler. Kadın, insaniyetin yetimi gibi her vakit erkeğin vasiliği altında yaşadı. Evlenmeyi teklif etmek hakkı erkeğindi. Boşanmak keyfi erkeğindi. Kadın erkeğin emieri idi. Kocasından sonra çocuklarının emirleri altına girerdi. Dinde, kanunda kadın hukukunun yeri olduğu söylenirdi, fakat hep bu söylenenler sözde kalırdı.

İyi terbiye almış bir aile, kendi bucağında güneşle yıldızlar gibi bir sistemdir. Bu ahengi bulmaya uğraşmalıyız. Kadın nedir? Erkek nedir? Niçin ara sıra bu iki eşi karşı karşıya düşman mevkiine koyuyoruz? Kadın erkek birbirini sevmek için yaratılmışlardır. Bütün çocukların bu aşktan doğduklarını görmüyor muyuz?