Cengiz Aytmatov’un Toprak Ana adlı eseri, II. Dünya Savaşı’nın Orta Asya’da, özellikle Kırgız köylerinde bıraktığı derin yaraları anlatan etkileyici bir romandır.
Romanın merkezinde, savaşta kocasını ve oğullarını kaybeden Tolgonay adlı güçlü bir kadının acısı ve direnci yer alır.
Yazar, toprağı “ana” olarak simgeleştirerek, insanın doğayla olan kopmaz bağını ve toprağın hem besleyen hem de acıyı paylaşan yönünü işlemiştir. Sade ama çarpıcı bir dili olan eser, savaşın sadece cephede değil, geride kalanların yüreğinde sürdüğünü güçlü bir şekilde hissettirir.
Küçük bir seslenişle sonlandırmak istiyorum:
Ey gökte parlayan güneş! Sen dünyayı çepçevre dolaşırsın, insanlara sen anlat.
Ey yağmur bulutu! Aydınlık sağanağını yeryüzüne gönderirken her damlanla sen söyle.
Ey Toprak Ana, sen bizi bağrında barındır.