ƥelif

Ödünç para hem paradan, hem dosttan eder insanı.
Reklam
Mutluluğun, doygunluğun en yüksek noktasında gelebilir; ya da kaderin, kötülüğün doruğunda.
Bezmiştim kendimden şimdi senle buldum yönümü
Ben bir insan değil Ben bir dünya arıyordum