İnsanı çıkarlarımızı aşıp, dünyaya yukarıdan, bir zamanlar Tanrı'ya göründüğünü hayal ettiğimiz gibi görmemizi sağlayacak bir Arşimet noktası, tamamen nesnel bir bakış açısı falan yok.
Gerçekten akıldışı ve paradoksal bir evrende yaşıyorsak, kendimizden söz etmeden gerçeklikten söz edemeyeceğimiz doğruysa, gözlemlerimizin bize hizmet etmediğinden ve kendimize hoş gelen hikayeler anlatmadığımızdan nasıl emin olabilirdik?