Çocukla kurduğumuz iletişime biz "çocuğun seviyesine inmek " demişiz.Sorsanıza kendinize: Çocuk nerede ,ben neredeyim ve nereye ineceğim? Ben bu ineceğim yerden nasıl, ne zaman çıktm? Yoksa çocuğun seviyesine inmek için merdivene mi çıkmam lazım?
Çocuklar ayartıcı haz araçları ve medya vasıtasıyla vasıtasıyla tüketim ve pazarla buluşmuş ;çocukluk ve hatta bebeklik oyun, oyuncak ,beslenme ,giyinme ve benzeri konularda vahşi kapitalizmin bir nesnesi haline dönüşmüş durumda.
Peki ,siz hangi akılla ilk üç denemede işe yaramayan bir şeyi 37 kez daha söylüyorsunuz? Cümleyi değiştirin, üslubu değiştirin, tekniği değiştirin. Bir şeyleri değiştirin işte!
Benim gibi başarısız hisseden,kendini sürekli sorgulayan başkaları da var mıydı ?Onlara ulaşabilir miydim ?belki bir araya gelirsek kimsenin başarısızlığımızı suratımıza vurmadığı bir yerde buluşursak...birbirimizi dışlamadığımız bir grup kurabilirsek...ne güzel olurdu.