Muhterem babacığım , günümüzde ölüler yaşayanlardan daha talihli. Ne yapalım ki böyle! Zor zamanlar bunlar. Erkekler tüm şereflerini yitirdiler. İmandan güç alacaklarına , güce iman ediyorlar..
Sesin çıkmıyor. Gözlerin , kamyonun iki yanından hızla akıp geçen taşları ve böğürtlenleri izliyor. Sen onların önünden geçmiyorsun , onlar akıp gidiyor. Sen kımıldamıyorsun bile. Hayat akıp gidiyor. Sen , olmaya ve hayatın akıp gidişini görmeye mahkum edilmişsin , karının ve çocuklarının ölüp gittiklerini görmeye...
Biliyorsun baba, ıstırap ya erir ve gözlerden akıp gider, ya da bıçak gibi bir dil olup, ağzından fışkırır insanın veyahut içinde bir bombaya dönüşür, sonra günü gelir patlar bu bomba ve seni de patlatır..