“Queen’s mezunu olduğumda gelecek önümde dümdüz bir yol gibi uzanıyordu. Ama şimdi bir dönemece rastladım. O dönemecin ardında ne var bilmiyorum ama en iyisinin olduğuna inanacağım. O dönemecin kendisi, başlı başına bir şaheser, Marilla. onun ardındaki yol nereye gidiyor çok merak ediyorum. Acaba ne yeşillikler, ne ışıklar, ne gölgeler, ne yeni manzaralar, ne yeni güzellikler, ne yeni kıvrımlar, ne yeni tepeler ve vadiler var?”
“O artık uzaklarda ve her şeyin eskisi gibi olduğunu bilmek hoşuna giderdi. Eminim doğanın bize sunduğu şifalı etkilere yüreklerimizi kapatmamalıyız. Fakat hislerini anlıyorum sanırım hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz. Artık çok sevdiğimiz ve neşemizi paylaşamayacağımız biri gittiğinde, neşelendiğimiz için utanıp pişman oluyoruz. Sanki yeniden yaşamaya başlayınca kaderimize sadık kalmamışız gibi hissediyoruz.”