Bazen dilim damağım kurur...
Nefes almayı hakkım değil sayarım…
Kalbim sıkışır, yüreğim koca dağlara sıkışmış gibi…
Yüreğim çırpınır, isminin eksikliğiyle…
Tüm bedenime ceza vermişçesine,
Her hücrem yokluğunu ayrı ayrı yaşar kendince…
Dilimin ucuna gelip; bir türlü sese dönüşmeyen isminin,
Sevginin acısını yaşatırım varlığıma…
Sana söyleyemediğim, içimde biriken onca güzel şeyi,