Âbu Zülce Bursevi

Âbu Zülce Bursevi
@Ebuzulce
Düne değil,Yola yürür. Kendin Bildi Hâdi bula, Nefs-i bildi Hamd'e köle. Bilme'idû Tecell-i Murad, Kul mevt-e Rahmân kâla. Hamd-ü Sena cüz-i Bildi, O'nda olan Rahim idi, Ahir Sesi Senden idir, Kul'un beytül Sesin ola.
38 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
İnsan... İnsan bilecek dedi her vakit, Bilmediğini bilecek ve çokça bilecek, Vakti gelende zamanı bükecek göreceksin, Cümlesi insana hizmet ederken, Cümleye hizmetkâr olacak, Böyle çağıracak, sema daki İsa (as)'ı, Ve sofra kurulup yayılan da, Yemez! Yemeyecek! Çünkü bilecek bildiğini, Biliyor olacak! Ve İnsan ölecek dedi abim! Bilmediğini bildiği için.
Reklam
Kişinin evi, kendi ruh aleminin yansımasıdır. Bize nefsini bil! Nefsini bilmeyen, kendi bilmez diyen abilerimiz, bunun zor bir amel olduğunun haberini de verdiler. Kişi kendi nefsini bilir ise o vakit neyi nerde ne şekilde ve nasıl yapacağını bilebilir. Bu noktada tüm ilim kitaplarını okumak ve anlayama çalışmak yerine nefsinin emr ve yasaklarına uymak yerine ALLAH AZZE ve CELLE'nin Kitab-ı ile, RESÛLLAH (s.a.v.)' in hadislerini uygulamada (amelde) nitelikli bir rahatlık bulacaktır. İşte bunun için kişinin evi kendi nefsinin yansıması olduğundan, evinde ALLAH AZZE VE CELLE ile RESÛLLAH sav 'in razı olmayacağı şeyleri dışarı çıkarmak, dünya hayatında kişiye çok fazla kazanım sağlacakdır.
Ehl-i Vahdet olana Ben-i Adem'i, Ko kesret-i şöyle, ne gemi ne beni.
Can'ı cana versen, bin can katar verir, Canı canan'a veren, bir den beri durur. Bilmedik bulmadık der, nizama verir, Dönünce yare, neyi nasıl ne yüzle verir?
Geceler karanlık, gönüller karanlık, Aşk olmaya dünya, zindana benzer. Alemler içine, gönüller içinde, Güzel görmeyince, zûlüme benzer. Güneş yakar bilmez, sevda akar bilmez, Ne sesler yüreği, ateşli kor'a benzer. Gözleri göremez, dilleri diyemez, Bilmeyen canan'ı, cânına benzer. Menzil uzak değil, yoldan ırak değil, Her şer döne döne, Bir olan Âleme benzer.