Ece B.

Ece B.
Çocukken kitap kurdu olan beni, kitaplardan ayıran olaylar, insanlar, her neyse… Ve yıllar sonra yeniden büyük bir açlıkla kitaplara sarılışım; şükür kavuşturana !
Masalar, iskemleler, bina iskeleleri, arabalar kiralanıyor, hepsi izleyicilerle doluyordu. İnsan kanı içen tüccarlar avazı çıktıkları kadar: -Yer isteyen var mı? diye bağırıyorlardı. İçimi öfkeyle dolduran bu kalabalığa: -Benim yerimi isteyen var mı? diye bağırmayı düşündüm.
Sayfa 74
Reklam
En yakınımdakiler ellerini çırpıyorlardı. Ne kadar sevilirse sevilsin bir kral bile böyle büyük bir coşkuyla karşılanamazdı.
Sayfa 73
Ne yazık! Ölüm ruhumuzu ne hale getirecek? Onu nasıl şekillendirecek? Ondan ne alıp ne verecek? Onu nereye yerleştirecek? bazen dünyaya bakıp ağlaması için etten gözler bahşedecek mi?
Sayfa 64
Ah! Birkaç saat içinde ölecek olmak ve bir yıl önce bugün özgür ve masum olduğumu, sonbahar gezintilerimden birini yaptığımı, ağaçların altında, yaprakların arasında dolaştığımı düşünmek!
Sayfa 58
… ve birbirimizi şikayet etmek için yanlarına döndüğümüz annelerimiz bize yüksek sesle haksız, alçak sesle haklı olduğumuzu söylüyorlardı.
Sayfa 56
Reklam