Birahanenin, kafenin yerini müzelere yapılan düzenli ziyaretler, kırlarda gezintiler, evde sağlam ve yüce bir zihne sahip bir veya iki arkadaşla yapılan sohbetler almalıdır.
Cicero'nun yaptığı gibi, tutkuların esaretinden kurtulmuş olmaktan ötürü sevinmek ve kendini siyasete, edebiyata, sanatlara, bilime, felsefeye adamak, yüz kat daha iyi değil midir?