“Onca yıldır daha iyi bir hayata hazırlanıp duruyorum” dedim “ama o hayat bir türlü gelmek bilmiyor. İnsanın kendi mutsuzluğuyla ilişkisinin sadece onu beklemek olduğunu fark edene kadar uzun bir süre duygusal ve melankolik bir halde yakınıp durdum.”
İçine düştüğüm dehşetin iyi yanı, iç dünyamın giderek dış dünyanın önüne geçmesi, bunun etkisiyle dış dünyanın beni daha az ilgilendirmeye başlaması. İçimi keyifli bir kurtulmuş olma duygusu kaplıyor.