Para nasıl olsa, nerede olsa kazanılır, karın nasıl olsa doyardı ama; başka bir yerde olma, bambaşka bir dünya parçasınca çevrelenme hissiyle dolduğunda yepyeni biri olurdu. Ve bu paradan bile kıymetliydi.
Kendimizi sabit, katı, değişmez bir şey sanıyoruz. Kim olduğumuzla ilgili fikirlerimiz ve kararlarımız var. Nelerden korktuğumuzu, neleri istediğimizi, neleri sevdiğimizi, neleri sevmediğimizi belirlemişiz. Bu sınırların dışına çıkarsak yanlış bir şey yapacakmışız gibi hissediyoruz. Kendimize ben adında bir hapishane yapmışız. Bir türlü tahliye olamıyoruz.