Ahahah nereden cesaret geldi bilmiyorum ama sanırım birilerinin beni dinlemesi gerekiyor.
Bazılarımızın ne kadar üzüldüğünü,neleri içine attığının bilinmesi gerekiyor.
Bir arkadaşım vardı hatta tek arkadaşım vardı,pardon iki hafta önce vardı ama şimdi yok.
16 yaşında intihara meyilli major depresyon tanısı koyulmuştu 17sinde ise intihar etti.
İntihar etmeden önceki son günlerini hatırlıyorum normalden çok daha fazla mutluydu.Aklına ne eserse onu yapıyordu,garipti ama intihar edeceğini düşünmemiştim.
Arada sırada kötü bir şey yaşadığımızda kalk lan intihar edeceğiz diye çatıya çıkar,biraz ağlar birkaç sigara içer inerdik.
Düzgün intihar bile edemiyoruz diye alay bile ederdik.Kaç kere sen Arturo Bandinisin dedim hatırlamıyorum,kaç kere James ve Alyssacılık oynadık hatırlamıyorum.
Bilemedim,şaka zannettim,böyle şeyler normal zannettim...
Pek süslü bir son cümlesi son videosu olmadı.
Nasıl oldu,detaylar neler hiçbir şey bilmiyorum ve en çok buna üzülüyorum belki de bir yerlerde yanlış yaptım belki onu çok sevdim belki hiç sevemedim.
“Benim yüzünden oldu” bu cümle her gün kabuslarımda.
Çünkü benim yüzümden oldu düzgün dinleyemedim düzgün konuşamadım düzgün yardım edemedim düzgün anlayamadım.
Bir yerlerde yanlış yaptım ondan eminim.Yaptığım yanlış bir şey yüzünden cezam oydu belki de.
Çözemiyorum her şey çok karışık,elimden tek gelen ağlamak başka hiçbir şey yapamam çünkü yapamam,zamanı geriye alamam,ölüleri diriltmem...
Bir şeyleri düzeltmeye çalışıyorum ama hiçbir şey yapamam hiçbir şey yapamıyorum.Kimse geri gelmez.
Kimseye çok fazla değer verdim biraz umursamaz görüneyim demeyin,gülümseyin belki birilerinin hayatını kurtarır.
Bardağı taşıran damla neydi,öyle bir şey var mıydı,kimler sorumlu,ne yapacağım,kim yaptı,ben mi yaptım bir sürü zırvalık var kafamda ve
Reklam
İntihar aptalca mı? Neyin aptalca olduğunu biliyor musun?
Birilerini kırmak.
İntiharın tek çare olduğunu düşünmelerini sağlayacak kadar çok kırmak.
-Macklemore