Sevgi bir başkası tarafından etkilenme anlamında bir " etki " değildir . Kökleri insanın sevebilme yetisine uzanan , sevilen insanın gelişip mutlu olması için harcanan çabadır .
Gerçek sadece içerdekidir . Dıştakiler benim gereksinimlerimle olan ilişkileri oranında gerçeklik kazanır ; asla kendi öz nitelik ve gereksinimlerine ilişkin değil .
Bir insanı tanımadan [bilmeden] onu saymak olanaksızdır . İlgi ve saygı eğer bilgi tarafından yönlendirilmezse kör kalır . Eğer ilgi bilgiyi doğurmamışsa boştur .
Saygı korkmak ve çekinmek değildir . Sözcüğün kökenine ( respect , "saygı" ; respicere "bir şeye bakmak ") göre bir insanı , olduğu görebilme yetisini , onu özgün bireyselliği içinde fark edebilmeyi belirtmektedir .
Verme unsurunun dışında sevmenin etken özü , sevginin her türü için geçerli olan belli temel unsurlarla da ortaya çıkar . Bunlar ilgi , sorumluluk , saygı ve bilgidir .