İsteğin kadar dışarıya gülümse,
Ama aklında ki insan yanında değilse,
Gülüşlerin yüzüne ağır gelir, hep eksik hissedersin kendini, hep yarım...
Sanki göğsünün tam ortasında bir boşluk açılmış,
Her nefes aldığında biraz daha büyür,
Yaşıyormuş gibi yaparsın ama,
İçindeki acıyı kimse bilmez...
Köşemdeyim,
Kırmıyorum, ezmiyorum, hor görmüyorum kimseyi,
Her şeye inat yaşıyorum,
Yoruldukça kendime yaslanıyorum,
Kırıldıkça tanıyorum,
Tanıdıkça yabancılaşıyorum herkese,
Kendi tenhamdayım ve böyle mutluyum...
Ziyadesiyle insanlar yordu...