Eda

Kırgın çiçekler ülkesinden papatya kokan ellerine… Bil ki! Sensiz gözümde tüm çiçekler kırık, boynu bükük ve harap Tarumar olmuş toprak Okuduğum tüm sayfalar mürekkepsiz birer sayfa Satırlar eksik, yarım ve hasta Sensiz düşen her kar tanesi geceden siyah ve yasta…
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
"İçim yana yana soğudum ben, bu zemheri üşütmez beni hafız.."
“Unutmadım, unutamam.. “
Bir çok acı gördüm ama, canımı en çok çaresizlik yaktı.
Geri gelenlerin değil, senden hiç gitmeyenlerin sevgisi gerçektir.