Işığı gidip gelen bir ampul gibisiniz biri kapatsa da kurtulsanız. Bir şehir günahla yanarken duaya Durmuşsunuz. Kımıldayan dudaklarınızı duyan yok. Jilet gibi giyindikce yalnızsınız. Oradan oraya yetiştikce geç kaldınız. Yazarken kalem biter, ağlarken müzik, severken aşk biter, yaşarken nefis. Eridiniz buz gibi üşüdükçe. Unutuldunuz mazi gibi geçtikçe. Pencereyi açsanız hava, kaçsanız derman, sorsanız anlayan yok.