Doğa yalnızca aldırmaz değildir. Aynı zamanda bir aynadır. Bize bizi olduğumuz gibi, çarpıtmadan, yargılamadan geri yansıtır. Sadece onun bir parçası olduğumuz için değil, onda en saf halimizi bulabildiğimiz içinde huzurlu hissederiz. Bu yüzden insan doğada kendini sevmeyi öğrenebilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aklıma Nietzsche'nin doğa hakkında söyledikleri geldi. Ona göre, doğanın ortasındayken rahat hissetmemizin sebebi, bizim hakkımızda bir fikri'nin olmaması.
"Sevemezdin beni gördüğünde, sevmediğini de bilemezdin" diye başlayan bir şiir bırakmıştım sağ elinin avcuna. Yanağının kenarında, kendimi görmek isteyeceğim güzellikteki gamzesi, o gülümsemeden belirmişti.