Eda Erçin

Kabul ettim ve yaşamak için öldürmeye başladım
Reklam
Hey! İşte bundan söz ediliyor! Manevi acının yanında fiziki acının ne önemi var?
İnsanların içinde işe yarayan tek şeyin şu cümle olduğu bir kitap okuduğumu hatırlıyorum,İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar.
Şimdi tutsağım. Bedenim bir zindanda demirlere bağlı;zihnim korkunç,kanlı,karşı konulmaz bir düşüncenin esiri! Tek düşüncem, tek gerçekliğim var: Ölüm cezası!
Kalabalığın uğultusuyla birlikte düşüncelerimin uğultusu da dindi
Reklam