Edanur Gündem
@Edagndm
Öğrenci
70 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Dünyanın kapılarını açıyordu bana.Ve ben korkuyordum,ne yalan söyleyeyim? Korku içindeydim,dünya öyle büyüktü ki…İnsanoğlunun girebileceği en büyük,en keder dolu yerdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Derin derin iç geçirerek burnumu siliyor,kendimi dünyanın en talihsiz insanı gibi hissediyordum.Ya balıkçılık şirketi?Geleceği olan,garantili bir yer miydi? Hepsi hayal. Balıkçı teknesi alacak para yoktu. Sonuç olarak herkes bana serseri gözüyle bakıyor,hayatı ciddiye almamakla suçluyordu.Onlara bakılırsa üzüntülerim“tatlı bir tembellik”ten öte bir şey değildi.Birden gülümsüyordum.Bütün bunlarda bir gerçek payı olmadığını kim söyleyebilirdi? Her iş,her uğraş tekdüzeliğiyle beni hemen sıkıyordu.Bacaklarımı kaldırıp sıranın üzerine koyarken içimdeki can sıkıntısı gittikçe artıyordu. Gerçekten umutsuzdum.Yaşım yirmiye yaklaşmıştı ve hiçbir işe yaramıyordum…Ölsem daha iyiydi.Yüzerek denize açılmak,yorulana kadar yüzmek.Sonra,gözlerimi yiyen yengeçlerin üşüştüğü cesedimi,suyun üzerinde yüzer bir halde bulurlardı.İşte o zaman ölenlere karşı duyulan o sevecenlikle şöyle derlerdi:”Ne iyi çocuktu,ne güçlü,ne yakışıklı.”
“Bu da dayanamadığım bir başka şey.Sırf öldü diye birinin aziz olup çıkması.”
“Ben hiçbir şey olmak istemiyorum.Bende serseri ruhu var.Beni sevmek isteyen,olduğum gibi kabul eder.”
Ayağımıza bir parça çamur bulaşması,günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır.