Adam:" Tanrının güneşi bu kadar güzelse,bir de ötekini hayal et. Daha da büyük, başka bir güneşten bahsediyorum. Her birimizin yüreğinde doğan güneşten. Umutlarımızın güneşinden. Düşlerimiz uyansın diye göğsümüzde uyandırdığımız güneşten"
"Ya benimki?
"Senin güneşin hüzünlü Zeze. Yağmur yerine gözyaşlarıyla kuşatılmış bir güneş. Sahip olduğun gücü, yeteneklerini henüz kavrayamamış bir güneş. Senin bütün anılarını henüz güzelleştirememiş bir güneş. Küçük, biraz mızmız bir güneş"
"Peki ama bu kadar çok babayı niye istiyorsun? Senin baban, yalnızca mutluluğunu isteyen iyi bir insan
"Belki. Ama beni insan gibi gören bir baba isterdim. Bana bir hediye verirken hak etmediğimi söylemeyen. Yerli bir kadının oğlu olduğumu unutan..."