"Uyuyamadığım gecelerin sabahında,
Gözaltılarımda mor çocuklar doğardı.
Mor çocuklarıma ninni söylerdi sabah ezanları,
Fırtına da ters çevrilen şemsiyelere benzerdi.
Duaya acılan avuçlarım...
Avuçlarıma kar yağardı,
Kimi zaman tipi...
Kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım.
Bir kaç kış geçti Polyanna,
Ben hep mahzun kaldım..."