Eda
@Edaslannn
Kendi kendine acıyan insanlar başkalarının gelip yaşadıkları problemleri çözmelerini, onları tamir etmelerini beklerler. Sorumluluk sahibi değillerdir.
Reklam
Bugün burada "mükemmel aile" fantezi mi defnediyorum. Anne - babam hakkında beslediğim umut ve beklentilerimi toprağa veriyorum. Çocukken bu konuda yapabileceğim bir şey varmıydı diye düşünmekten vazgeçeceğim. Hiçbir zaman istediğim gibi bir anne babaya sahip olmayacağımı biliyorum. Bu kaybımın yasını tutuyorum ve kabul ediyorum. Bu fantezi ve hayallerin ruhu şad olsun.
Anlamak, değişimin başlangıcıdır. Yeni seçenekler sunar. Maalesef her şeyi farklı görmeyi öğrenmek yetmez. Özgürlüğe kavuşmak, davranışlarımızı değiştirmekten geçer.
Kontrolcü anne babanın davranışlarını sinsi kılan unsur hareketlerinin dışarıdan ilgilenme olarak görülebilmesidir. "Senin iyiliğin için senin için yaptım, " "Seni çok sevdiğim için, " tanımlamaları aslında hep aynı şeyi ifade ediyor: "Seni kaybetmekten korktuğum için bunu yapıyorum ve bu yüzden acı çekmene bile razıyım."