Barış Yetgin
@EdebiMelodi
Bir tutam dünyayı aydınlatmak için kıvılcımlar saçmak ve geceyi tutuşturmak isterdim. En zor olanı ise alevlerin gölgesinde, yüzlere vuran geçici aydınlıklarda tanımak insanı...
Sonsuzluk, sessizlik.
Sonsuz ve sessiz karanlık
Tek notanın süzülüşüne bakıyor havada
Bir kuş cıvıltısı bazen, bazen bir yaprak hışırtısı yada bir insan fısıltısı.
Aydınlatır herşeyi
Reklam
İnsan
Zaman değişir,
Roller değişir,
Hayat değişir,
Dünya değişir
Hatta evren değişir.
İnsan değişmez birtek
Hırsları peşinde koşar mesela,
Benliği pesinde koşar
Yok eder en güzel çiçekleri
Son bir yaprak kalana dek
Ve...
Değişmez insan,
kendini yok edene dek.
Nedense bir anısı yoktu beyninde aşka dair. Anılar sanki ona inat toplanmıştı yeryüzünden. Yaşanamayacak bir yere saklanmışlardı. İnanılmaz derece bunaltılı bir hayatın beklediğini bilerek seyrediyordu, dağların bulutlarla seviştiği o turuncu gökyüzünü.
Çocuksuz Dünya
Umutsuz kaldı çocuklar,
Salıncaklar koparıldığında.
Oniki yaşında gözyaşı oldu topraklar.
ve birisi
eşitlik dedi o gün
ve
bir bahar sabahı titredi dünya,
akan tuzlu damlalar arasında....
Reklam