Barış Yetgin

Barış Yetgin
@EdebiMelodi
Bir tutam dünyayı aydınlatmak için kıvılcımlar saçmak ve geceyi tutuşturmak isterdim. En zor olanı ise alevlerin gölgesinde, yüzlere vuran geçici aydınlıklarda tanımak insanı...
Sonsuzluk, sessizlik. Sonsuz ve sessiz karanlık Tek notanın süzülüşüne bakıyor havada Bir kuş cıvıltısı bazen, bazen bir yaprak hışırtısı yada bir insan fısıltısı. Aydınlatır herşeyi
Reklam
İnsan
Zaman değişir, Roller değişir, Hayat değişir, Dünya değişir Hatta evren değişir. İnsan değişmez birtek Hırsları peşinde koşar mesela, Benliği pesinde koşar Yok eder en güzel çiçekleri Son bir yaprak kalana dek Ve... Değişmez insan, kendini yok edene dek.
Nedense bir anısı yoktu beyninde aşka dair. Anılar sanki ona inat toplanmıştı yeryüzünden. Yaşanamayacak bir yere saklanmışlardı. İnanılmaz derece bunaltılı bir hayatın beklediğini bilerek seyrediyordu, dağların bulutlarla seviştiği o turuncu gökyüzünü.

Barış Yetgin

, şu anda okuyor
%56 (216/381 syf.)
Valerio Evangelisti
7.9/10 · 32 okunma
Çocuksuz Dünya
Umutsuz kaldı çocuklar, Salıncaklar koparıldığında. Oniki yaşında gözyaşı oldu topraklar. ve birisi eşitlik dedi o gün ve bir bahar sabahı titredi dünya, akan tuzlu damlalar arasında....
Reklam