Kişinin kendi deneyimlerinden pişmanlık duyması, kendi gelişimini durdurması demektir.
Kişinin kendi deneyimlerini inkar etmesi, kendi yaşamının dudaklarına bir yalan koymaktır. Bu ruhun inkarından başka bir şey değildir.
İşkence, insanın kötü zekasının sonucu; bir sanat gibi tasarlanmış, bir bilim gibi mükemmelleştirilmiş, bir zevk gibi kullanılmış. Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. İnsansa bu dünyada hem mucit hem kurban hem cellat.