Dünya bizim katılımımıza bağlı olarak anbean var oluyor. Yunus diliyle: "Her dem yeniden doğarız/Bizden kim usanası." İşte bu yüzden dünyada olmamız, yani onun oluşumuna katılmamız, onun devam edegelen yaratılışı için önemlidir...
Bir çiçeğin, bir ağacın, bir ırmağın güzelliğini idrak edebilen kişi onlara zarar veremez. İnsanın güzelliğini gören, onu incitmek istemez. Kalbimizin ayarlarıyla oynayalım ve etrafimızdaki güzelliği, ruhumuza görünür kılalım...
Görmeyi bilen göze dünya bir bahçedir ve çiçekler her yerdedir... Güzellik bize dünyada evimizde hissettirir... Güzel olan güzeli görür. Güzeli görebilmek bizi de güzellestirir...
...
Ne kadar güzel söyledin insan ruhunun yarası dikiş tutmaz diye... Aynı zamanda ruhun yarası, bedeninkinden daha etkilidir, daha ıstırap verici. Bu acı o kadar güçlüdür ki, insan başka dünyalara dönüp bakamaz bile... Istese bile yapamaz bunu...