Okullar açılırsa ne yapacağımı bilemiyorum bile. Çoğu kişi okulu özledi ama şuan okulların açılmaması benim için dünyanın en güzel şeyi. Kafamın asla uyuşmadığı onlarca kişiyi her gün ailemden çok görecek, günler, yıllar geçireceğime sonsuza kadar karantinada kalıp evde kafayı yemeyi tercih ederim aslında. Derslerin hiç biri zerre ilgimi çekmiyor. Zorla ders çalışıyorum, sırf yıllar sonra büyüyünce eve gelen kocasına yemek yapmakla çocuklarına bakmakla görevli, kocasının aldığı altınlar ve mobilya takımlarıyla övünecek bir kadın olmamak için, bu durum benim için ölümden daha kötü.
Sırf yıllar sonra böyle bir kadın olmamak için ders çalışıyorum... Okul bana sadece ve sadece sinir ve baş ağrısı veriyor. Heh! Birde aile arası kavga... Haberlerde duyuyorum okulların açılacağına dair, acı veriyor bana. Gerçekten okulların açılacağını duyunca kötü oluyorum. Korkuyorum. İnsanlardan korkuyorum, o ortamda nefes bile alamıyorum. O ortama tekrardan dönmek istemiyorum. Dışlanmaktan nefret ediyorum. Sanki kafayı yemeden, deliye dönmeden ne kadar durabileceğimi ölçüyorlarmış gibi geliyor bana.